VLAAMSE SCHRIJFSTER CHRIS YPERMAN OVERLEDEN

Het was Jan Walravens, de gangmaker van de experimentele Vlaamse schrijvers, die de in Merksem (Antwerpen) in 1935 geboren Yperman de Vlaamse Françoise Sagan noemde. Dat bezorgde haar korte debuutroman Een heel klein scheepje (1959), die bij de gezaghebbende uitgeverij Manteau verscheen, zes herdrukken in twintig jaar. Het autobiografisch geïnspireerde, lyrisch geschreven en formeel verknipte verhaal van de bewustwording van een jonge vrouw was in de Vlaamse literatuur vóór 1960 dan ook nooit gezien. Haar werk kreeg in Vooruit de goedkeuring mee van Louis Paul Boon, Walravens lijfde haar zintuiglijk-nuchtere poëzie in bij de experimentelen, haar succesroman werd na de millenniumwisseling ook nog eens opgenomen in de klassiekenreeks Vlaamse Bibliotheek.

Yperman publiceerde ook in de tijdschriften De Meridiaan (Brussel) en Yang (Gent), schreef nog twee andere romans, maar werd later vooral bekend met haar Kaddisj voor Roel (1997), een bundel herdenkingsgedichten voor haar overleden echtgenoot en befaamde beeldhouwer Roel D'Haese. Huisvriend Hugo Claus leidde die in en verluchtte ook haar “erotische tirade” Jolie Madame (1987).

Haar toneelstuk Robrecht de Vrome ging in 1973 in première bij Arca-Gent, waarvoor ook haar roman Pour Delphine uit 1970 voor toneel werd bewerkt. Haar monoloog Matraviata vond in 1985 onderdak bij theater De Bron in de Arteveldestad. En haar gedichtencyclus Had ik een groene hagedis (2004), met tekeningen van Karel Dierickx, verscheen bij de Gentse boekenmaker Imschoot (uitgeverij Toohcsmi).

Een interview met dichter, toneel- en romanschrijfster Chris Yperman verscheen in Willem Roggemans serie Beroepsgeheim (deel 6, 1992) en in Betty Mellaerts' Vrouw (Lannoo, 2003).

Lees meer over Yperman in knack.be/nieuws

Meer informatie over Ypermans publicaties op http://schrijversgewijs.be