VERHULST MET PROBLEMSKI HOTEL OP FILM FEST GENT 2015

Boek en film Problemski Hotel zijn bijzonder actueel vanwege het hoofdthema van de asielzoekers-vluchtelingen en passen binnen het luik Fort Europe-Benefiet Vluchtelingenwerk Vlaanderen, van het Film Fest Gent 2015.

Reeds in 2009 oogstte de Gentse regisseur Felix Van Groeningen met De helaasheid der dingen, Verhulsts gelijknamige autobiografische roman en klassieker uit 2006, groot succes op het Filmfestival van Cannes.

De roman Problemski Hotel (2003) had een meer maatschappelijke ontstaansgeschiedenis (zie ook nawoord bij eerste edities) omdat Verhulst op vraag van het literair tijdschrift Deus Ex Machina in december 2001 in een opvangcentrum voor asielzoekers woonde te Arendonk (Antwerpen). Uiteindelijk volgde na dit verblijf niet een objectieve reportage maar een schotschrift ─ herinnerend aan Mijn kleine oorlog (1947) van Louis Paul Boon ─ met veel tristesse, bijtende humor maar ook met een liefdesthema en bestaande uit diverse verhalen van asielzoekers vanuit het vertelperspectief van de fotograaf-asielzoeker Bipul Masli, alter-ego van Dimitri Verhulst.

Informatie over de film en het boek Problemski Hotel op het filmfestival en op rektoverso

Verhulsts geboorteplek Nieuwerkerken (deelgemeente van Aalst) stond model voor het Reetveerdegem in De helaasheid, maar ook Gentse locaties waren prominent aanwezig in zijn debuut, de autobiografische verhalenbundel De kamer hiernaast (1999).
In het titelverhaal De kamer hiernaast, dat zich afspeelt op een verdieping in een herenhuis tegenover de spoorweg, heeft het hoofdpersonage Dimitri Verhulst uitzicht op de “architecturale boterhammendozen” van “de blokken van het Universitair Ziekenhuis” en bespreekt hij zijn besognes met een vriend in het “drukke stationsbuffet van Gent Sint-Pieters”.

In Verhulsts literaire reisreportages over eigen land, Dinsdagland : schetsen van België(2004), zette de schrijver wielerminnend Gent in de verf met de allerlaatste deelname aan de Gentse wielerzesdaagse van de “blonde pijl” uit het Oost-Vlaamse Laarne, Etienne De Wilde, in het verhaal Chasse patatte en zeer aan ’t gat, en met de organisatie van de tentoonstelling van Carlos en zijn wielerheld Eddy (Eddy Merckx 65 jaar) in het Huis van Alijn in 2002, in Alle coureurs heten Eddy.
Niet enkel de passie voor het wielrennen passeerde de revue in Dinsdagland maar ook de troosteloze uitgestrektheid van een landschap (“een gevoel van dinsdagsheid”) in de omgeving van Zwankendamme (dichtbij het havengebied van Zeebrugge). Verhulst verbond dit gevoel via het nabije Boudewijnkanaal op een natuurlijke manier met het Gentse water van de Coupure, waarin de schrijver “pist”.

Ook in zijn recente woensdagcolumn in De Gentenaar op 14 oktober 2015 putte hij inspiratie tijdens het “pissen”, nu in de toiletten van het café Damberd (op de Korenmarkt). Lees hier de column.

Dimitri Verhulst won afgelopen september ook nog de Tzum-prijs 2015 voor de mooiste zin gevonden in een boek uit 2014; dat was deze uit Kaddisj voor een kut:
Jouw kapsel, voor zover dat nog een kapsel mocht worden genoemd, had veel weg van zo’n in die dagen in zwang rakende ecologische tuin, waarin elke menselijke ingreep als een misdaad tegen de natuur werd beschouwd.

Informatie over de Gentse Zesdaagse op www.huisvanalijn.be

Informatie over de tzum-prijs/ voor de mooiste zin

Informatie over Dimitri Verhulst en zijn werk

Een lemma over Verhulst en Gent is in voorbereiding.