Terug van Gent, dood moe, schor en op. (...) Ik ben al die dagen in een roes geweest (...) Kennismakingen en ovaties zonder eind van 's morgens tot 's nachts laat.

Multatuli (1867)

LITERAIR GENT-REDACTEUR NICOLE VERSCHOORE OVERLEDEN

Nieuws
<?= $alt?>

“Zet deze Belgische romans geschreven door een Vlaamse schrijfster in het Frans op een rij, geef ze als verplichte lectuur in alle scholen, aan alle politici, gelovigen en atheïsten in alle landsdelen en we worden gegarandeerd wakker in een toleranter België”, adviseerde Gierik/NVT-medestichter Guy Commerman.

Nicole Verschoore werd in Gent geboren op 6 januari 1939. Ze groeide ook op in Gent, in een Franstalige familie, met drie zussen, aan de Hubert Frère-Orbanlaan. Ze studeerde Germaanse filologie en werd aan de UGent assistent (1965-1969) van de bekende professor Herman Uyttersprot. Vanaf 1973 was ze te Brussel redacteur van Het Laatste Nieuws (tot 1988) en later hoofdredacteur van het Franstalige Gentse weekblad Le Nouveau Courrier (1994-1999). Als vaste medewerkster van La Revue Generale publiceerde ze maandelijks een “Lettre de Flandre”, leverde bijdragen aan Bon-a-tirer (elektronisch tijdschrift) en voor deze website Literair Gent.

Naast bijdragen over Franse en Duitse literatuur, zowel uit de 19de als de 20ste eeuw, schreef ze specifiek over de vrijzinnige literatuur in Vlaanderen en over de Franstalige literatuur in Gent, waarvan ze een van de laatste vertegenwoordigers was. In Boek en Bibliotheek editeerde ze in de jaren 1998-2001 een reeks Oorlogsbrieven van Alfons Sevens 1915-1918, afkomstig van haar grootvader.

Tot 1994 schreef ze uitsluitend in het Nederlands, daarna in beide landstalen essayistisch en journalistiek werk. Voor haar literaire verhalen en romans koos ze haar Franse moedertaal: haar debuutroman Le maître du bourg verscheen in 1994 bij de bekende Franse uitgeverij Gallimard en werd bekroond met de Prix franco-belge de l'Association des Écrivains de langue française.

Leven en werk van vroegere generaties in Vlaanderen inspireerden haar vervolgens voor de historische trilogie La passion et les hommes, bestaande uit Les Parchemins de la tour (2004), Le Mont Blandin (2005) en La Charrette de Lapsceure (2007). De trilogie werd in 2008 bekroond met de Prix Michot. Daarna verschenen nog vier romans, waarvan de laatste, Stéphane 1956, zich afspeelt in Brussel en Parijs in de periode 1950-1970.

De Franstalige literatuur in Gent kwam aan bod in talrijke publicaties. Voor de Gentse uitgave Van Buysse tot Brusselmans (1996) leverde Nicole Verschoore de bijdrage Gent, bakermat van Franse meesterwerken, over schrijvers die in het buitenland grote bekendheid verwierven als vertegenwoordigers van typisch Vlaams talent; een gelijkaardige bijdrage verscheen in 2005 in Ghendtsche tydhingen. Ze stelde ook de publicatie samen van Francine Somers’ autobiografische herinneringen, Ma chère ville de Gand (2009), schreef het gedicht Gand mon amour voor Guido Lauwaerts bloemlezing Om Gent gedicht (2010) en droeg de korte novelle Le dimanche des grands-mères, herinneringen aan de Gentse opera in de jaren 1950, bij aan Marc Cosyns’ bundeling Verhalen voor het sterven gaan (2014).

Nicole Verschoore overleed op 13 december 2020 op 81-jarige leeftijd in Knokke.

Meer info over haar Gentse werk en haar band met de stad Gent in het lexicon, onder Verschoore, Nicole
Ze schreef een dertigtal bijdragen voor de website Literair Gent, onder meer over de Gentse symbolisten en de Franstalige literatuur in Gent.
Voor meer details kan je ook haar website raadplegen: www.nicoleverschoore.be

Foto's

Verschoore-oeuvre

Interne links

[Auteurs] Verschoore, Nicole