JEF GEERAERTS (85) IN GENT OVERLEDEN

De dood van zijn geliefde Gentse vrouw, Eleonore Vigenon, in 2008 was een zwaar verdict en een harde klap voor Jef Geeraerts. Zijn laatste misdaadroman Cro-Magnon verscheen in 2006 en werd voorgesteld in het Museum Dr. Guislain door de voormalige Gentse stadsdichter, schrijver en vriend van Geeraerts, Erwin Mortier. Geeraerts ging nog een laatste maal naar Congo, samen met onder meer Mortier, die hierover een boek schreef Afscheid van Congo : met Jef Geeraerts terug naar de evenaar (2010).

Eleonore Vigenon schreef een jaar voor haar dood nog een boek over Geeraerts’ archief (overgenomen door het AMVC Letterenhuis in Antwerpen), De spoken van Jef Geeraerts (2007), tegelijkertijd een lezenswaardig overzicht van zijn oeuvre.

Gent liet ook talrijke sporen na in Geeraerts’ literair werk. Waargebeurde feiten in Dood in Bourgondië (1976; zijn vrouw in levensgevaar in een Gents ziekenhuis) en in De zaak Jespers (1978; de ondergang van een onderzoeksrechter) scherpten zijn pen en new journalism-stijl voor zijn latere misdaadromans zoals De Coltmoorden (1980, Gentse thriller en toekomstroman). In Goud (1995) verbond hij de “heidense, heilige periode, in het jaar 1955” of Black Venus met de rust en natuur van zijn tuin in Baarle-aan-de-Leie. Variaties op zijn Tien brieven rondom liefde en dood (1975) verschenen in Laatste brief rondom liefde en dood (1980, geschreven voor Eleonore in zijn Huize Lederna in Baarle) en in Brieven (1996, met onder meer een brief aan zijn Gentse vriend-dirigent Philippe Herreweghe).

Geeraerts was samen met zijn vrouw een regelmatig luisteraar van klassieke muziek in Gent en andere binnen- en buitenlandse steden. Muziek als “hoogste vorm van kunst” vond daardoor niet alleen zijn neerslag in een literaire muziekthriller Sanpaku (1989) maar ook in Geeraerts’ laatste boek Muziek en emotie (2009, opgedragen aan zijn vrouw Eleonore), een verzameling columns over klassieke muziek.

Cultureel en literair Gent droegen de in Antwerpen geboren Jef Geeraerts een warm hart toe. Op het ter ziele gegane literair festival Zogezegd in Gent, in de Vooruit, was Geeraerts in 2008, 40 jaar na zijn spraakmakende Black Venus (er verscheen toen ook een jubileumeditie) een van de gasten in de rubriek Erotica, zogezegd en zogezongen. Ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag op 23 februari 2010 werd hij ook officieel gehuldigd in het stadhuis van Gent.

Naar aanleiding van zijn overlijden werd er niet alleen in Antwerpen maar ook in Gent en in de deelgemeente Drongen een rouwregister geopend.

Lees meer over het overlijden van Geeraerts op
http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/kunsten/1.2336263

en over zijn werk op http://www.knack.be/nieuws/boeken/jef-geeraerts-over-hoe-hij-bewees-een-schrijver-te-zijn-en-geen-papegaai/article-normal-25143.html

Voor een volledig overzicht van Geeraerts en Gent, zie het lemma op deze website Literair Gent/Lexicon. Een update is in voorbereiding.