AKO-PRIJS VOOR GENTENAAR PETER TERRIN

Peter Terrin (°Tielt, 1968) woont in Gent en studeerde er aan de universiteit. Hij debuteerde in 1998 met *De code*, verhalen waarmee hij eerder wedstrijden van de tijdschriften *ZULMA* en *De Brakke Hond* won. Daarna figureerde hij in *Mooie jonge honden, nieuw Vlaams literair talent* en volgde de roman *Kras*. De roman *Vrouwen en kinderen eerst: d*e *ontmanteling van AT-289* werd door *Knack* tot de beste vijftig boeken in 200 jaar Vlaamse literatuur gerekend. Terrins roman *Blanco* en de zeven “ijzersterke verhalen” *De bijeneters* werden eerder al genomineerd voor de AKO-prijs. *De bewaker (2010)*, de roman waarmee hij doorbrak bij een breder publiek, haalde een nominatie voor de Libris Literatuurprijs en won de European Union Prize for Literature. De bekroning van *Post mortem* met de AKO Literatuurprijs 2012 komt dus niet geheel onverwacht. De hoofdpersoon van *Post mortem* is Emiel Steegman, die geconfronteerd wordt met het herseninfarct van zijn dochtertje Renée. De AKO-jury vond het complexe verhaal van autobiografische feiten en literaire spiegelingen aangrijpend. Maar werd vooral overtuigd doordat de literatuur in Terrins perspectief houvast biedt aan het reële leven, doordat zijn fictie sterk weerwerk biedt tegen het menselijk noodlot en tegen de mediatisering van de wereld. Bij de andere vijf genomineerden waren grote namen als Arnon Grunberg met *De man zonder ziekte* en Mensje van Keulen met *Liefde heeft geen hersens*, de Nederlandse auteurs Stephan Enter met *Grip* en Anton Valens met *Het boek Ont*, en de Vlaamse schrijver Elvis Peeters met *Dinsdag*. De eerste AKO Literatuurprijs werd in 1987 toegekend aan de Nederlandse dichter-schrijver-essayist Bernlef, die toevallig ook dit weekend overleed. Vorig jaar werd Marente de Moor bekroond voor *De Nederlandse* maagd. In de jaren daarvoor ging de AKO-prijs twee keer op rij naar een Vlaamse schrijver, in 2010 naar David van Reybrouck (voor C*ongo, een geschiedenis*), in 2009 naar Erwin Mortier (voor *Godenslaap*). De AKO-prijs is met 50.000 euro een van de belangrijkste literatuurprijzen in de Nederlanden. Met *Post mortem* is Peter Terrin ook nog genomineerd voor de Halewijnprijs. Hij was eerder deze maand ook te gast op het Gentse literatuurfestival "Het betere boek". Terrin schrijft ook voor theater. In 2008 verklaarde hij in zijn *Knack*-blog zijn liefde voor het Gentse dialect: “De personages in de film \[Aanrijding in Moscou\] worden door het leven op de proef gesteld, zeg maar: hard aangepakt. Sommige zijn gewond. En allen zoeken ze dekking in de bijzonderheden van hun dialect. Het dialect is een schild, een pantser. Een dikke eeltlaag die zich in de loop der eeuwen vanzelf heeft gevormd, en past als een handschoen. Dit dialect wordt gekenmerkt door de langgerekte, lijzig uitgesproken lettergrepen. Hierdoor lijkt men tijd te winnen. Tijd om na te denken, vooral over de volgende, rake uitspraak die men plegen wil. Men haast zich niet naar zijn gelijk, men geniet van het gevecht, misschien meer dan van de overwinning. Men ‘acteert’, schermt met woorden om zichzelf te beschermen. Dat is zowel grappig als aandoenlijk.“

Meer info over de AKO Literatuurprijs: http://www.cobra.be/cm/cobra/boek/121030-sa-ako-peterterrin en http://www.akoliteratuurprijs.nl/

Meer info over Peter Terrin op: http://schrijversgewijs.be/schrijvers/terrin-peter/

Beluister de podcast met Peter Terrin in de bibliotheek van Den Haag op: https://itunes.apple.com/nl/podcast/bibliotheek-den-haag