terug naar index
De Faungroep

(1940-1945) 

Informele groep jongeren, vooral studenten van de Gentse universiteit die van overal kwamen en die tijdens de Tweede Wereldoorlog, op initiatief van Paul Rogghé, geregeld vergaderden in “een” huis (dat van Rogghé zelf, aan de Kasteelkaai, thans Hagelandkaai). De groep had geen vaste structuur, geen statuten, geen voorzitter en er werden geen verslagen gemaakt.
De jongeren discuteerden er over literatuur, kunst, cultuur en wetenschappen, zij lazen er voor uit hun werk, bezochten kunstenaarsateliers enz. Dat was hùn clandestien “verzet van de vrije geest” tegen de verheerlijking van het wapengeweld en de oekazen van de Duitse bezetter. De Faungroep was “... als het ware een vrij studieseminarie (...) waar geregeld tweemaal, soms driemaal in de week allerlei onderwerpen werden aangesneden (...). Er was vlam en vriendschap in het huis aan de Quai des Brumes en voor alles jeugdige atmosfeer”, aldus Rogghé in het hierna vermelde artikel. Daarin onthulde hij ook dat het idee voor deze groep gebaseerd was op wat hij, tijdens een bezoek aan Leningrad in 1939, had vernomen over een groep Russische jongeren die in de jaren na de revolutie van 1917 op gelijkaardige wijze samenkwamen en die elkaar “broeder Serapeion” noemden.  

Onder de Gentse Faun-deelnemers citeren we, naast leider Rogghé zelf, Emile Parez, André de Splenter, Paul van Keymeulen, Pliet van Lishout, André Duflou, Oscar Bonnevalle, Marcel Mariën, Johan Daisne, Annie Lannoo (later Van de Wiele-Lannoo), Dora Mahy... 

Tijdens de oorlog gaf de Gentse uitgeverij Snoeck-Ducaju een Faunreeks uit (zie in  rubriek”Anoniemen”) waarin verscheidene publicaties van de groep verschenen.
Na het einde van de oorlog werden de samenkomsten stopgezet en werd het tijdschrift De Faun : critisch bulletin (zie in rubriek “Tijdschriften”) gesticht waaraan meerdere groepsleden meewerkten. 

[Frans Heymans]

Over de Faungroep: