terug naar index
Boekentoren in wisselende schoonheid

Links door het raam, over de daken van de cité, rijst nu de Boekentoren op. De Boekentoren, het laatste grote werk van Van de Velde, toont zichzelf in een steeds wisselende schoonheid. Het ochtendlicht onthult zijn kleur van naakt beton. Ingeplant op de Blandijnberg, de hoogste plaats van deze stad, tekent de zuivere lijn van de Toren voor Boeken zich af tegen de veranderende lucht. Hoog boven zijn ranke lichaam als een kroon het Belvédère: transparant en helder als het maanlicht in de nacht. Boven op het groene dak lijkt een struik te groeien. Onder de dakgoot, boven het raam van mijn werkkamer en duidelijk te zien van op de grond, is een huismus aan het nestelen. (...)

Uit:

Johan de Vos: Bekentenissen van een architect (1994), p.57-58




Vind dit boek in de bibliotheek Gent